Ционистичкиот план „Калерги“ за уништување на Белата Раса – „Збогум Европа“ (Прв Дел)

“Нашата раса е раса на мајстори. Ние сме богови на оваа планета. Ние сме толку различни од пониските раси, така што тие не се разликуваат од инсектите. Всушност, во споредба со нашата раса, другите раси се ѕверови и животни како целина. Нашиот железен жезол е нашиот водечки акт. Масите ќе ни служат, лижејќи ги нашите нозе, бидејќи нашата судбина е да се доминира над пониските раси. Нашето земно царство ќе биде управувано, користејќи ги како робови.“ - Менахем Бегин

Менахем Бегин

Колку и да е чудно, овие зборови не припаѓаат на Адолф Хитлер, а се кажани од еден Евреин – Менахем Бегин, премиер на Израел од 1977 до 1983г., на една седница на Кнесетот, парламентот на Израел.
Покрај тоа, овој „добар човек” ја доби Нобеловата награда за мир во 1978 година. Ние мораме да запомниме дека исто така беше доделена истата награда на претседателот на единствената земја која е во постојана војна некаде во светот – САД, факт кој елоквентно зборува за вистинската природа на Нобеловата награда, за разлика од она што се зборува за неа.
Планот „Калерги“, развиен во 1923 година има многу заедничко со претходниот текст и тоа може да се провери подолу .

Планот „Калерги“ е еден план за геноцид, развиен во 1923 година од

мелез - Richard Nikolaus Coudenhove-Kalergi.

ПЛАН „КАЛЕРГИ“

Калерги овој план го реализира заедно со своите партнери, Масоните, кои се прокурсори и идејни творци на Европската Унија , со цел да се уништи Европа и белата раса. Ова уништување, според овој план, треба да се оствари преку промоција на културната разноликост, што е прв чекор кон диктатурата на една глобална држава, како и преку масивни обоени имиграција од Азија, Латинска Америка и Африка. Потоа, смешувајќи се расно, ќе се добие еден пасивен расад - мелез, раса добро опитомена, предвидлива, раса од индивидуи со слаб карактер и со низок коефициент на интелигенција. Оваа новоформирана мешавина, ќе се управува вечно од еврејската аристократска елита на базата на инфериорни умови, кој ќе доминираат во умот на поединците, со што би се спречило да се  бунтуваат и дури да не се сомневаат дека се контролирани. Овој план , како што е наведено во 28 тези, е инспириран од човечката доминација над животните, кои поради нивната ниска интелигенција не би можеле да се побунат никогаш.

„Човекот од иднината ќе биде мелез”

ЗАПОЧНУВАЊЕ НА ПЛАНОТ „КАЛЕРГИ“

Според новите економски стандарди и глобализацијата, економската инвазија веќе се случувала многу пати и владите немаат намера да ја отфрлат колку и голема и темелна да станува таа. И во исто време се поттикнува расно вкрстување со цел постигнување на истребување на белата раса во светот. Ова не се случува во Азија, Африка или во земјите каде нема инвазија на емигранти, туку тоа се случува само во белите земји. Инвазијата, преоблечена како напредок, спонзорство, хуманизам, братство, социјална правда, еднаквост и др. е само криминален и безмилосен план да се уништи Европа !

ЕСЕНЦИЈА НА ПЛАНОТ

Според првите пишани манифести , издадени меѓу 1923 и 1925 година , во планот „Калерги“ се предвидува Евреите да дојдат на власт прво во Европа, а потоа на глобално ниво. Планот се базира на утописка идеја на еврејскиот расизам која се однесува на „највисоката раса – Евреи ” (Herrenrasse). Herrenrasse , израз што се користи од Адолф Хитлер за опишување на ариевската раса и е користен и од Richard Nikolaus Coudenhove – Kalergi, со цел да се затвори на еврејскиот суверенитет во Европа и во светот . Исто така терминот „еврејска благородна раса” се користи постојано. Со цел создавање на оваа еврејска империја, Планот „Калерги“ се прогласува со укинување на правото на самоопределување и последователните обезличувања на народите преку масовна миграција или поради внатрешна фрагментација преку сепаратистичките движења.

Пример можат да бидат „етничките“ каталонски или баскијски форми на сепаратизам. За да може Европа да се управува од Евреи, стремежот е населението да се претвори во мешани народи од расно хомогени групи од мелез, добиени при целосно мешање на раси. На овие мелези се припишуваат сите инфериорни човечки квалитети како суровост, подлост и др, како со овие квалитети треба да се создаде намерно и се од суштинско значење за обезбедување на супериорноста на Евреите. Многу пред Хитлер, Richard Nikolaus Coudenhove – Kalergi ја дели својата визија за висок степен на духовност и интелигенција на белата раса, особено на Нордиска подраса, но, за разлика од Хитлер, тој не бараше нејзиното издигнување, зачувување и зајакнување, а ја сакаше нејзината несреќа. Поради оваа причина, Планот „Калерги“ се стреми кон мешање на раси, бидејќи во мелезењето се елиминираат талентите и специфичните најдобри карактеристики на која и да е чиста раса. Во планот, единствено на мелезите им е дадена позитивна оценка, бидејќи тие можат лесно да се манипулираат за да може Евреите да дојдат на власт.

Денес, ние откриваме друг збор во американските медиуми, кога станува збор за колонизирање на Авганистан и Ирак, еден друг, од многуте знаци кои укажуваат какви семиња изникнале од планот „Калерги“. Терминот „Nationbuilding“ (градење на една нација) значи нешто како вештачко создавање на националности од рацете на човекот. Ако ги разгледаме идеите содржани во планот „Калерги“, се однесува на мешањето на крвта на луѓето од различни раси, а исто така ќе најдете големи познавања поврзани со развојот и размножувањето на расите, како тие во некои пунктови се совпаѓаат неверојатно точно со истражување на Дарвин, а потоа и со непреработени расни теории на Третиот рајх.

Ричард Николаус КОУДЕНХОВ-КАЛЕРГИ

Richard Nikolaus Eijiro Graf Coudenhove-Kalergi – роден во Токио на 16.11.1894 – починал во Schruns, Vorarlberg, Австрија на 27.06.1972 е еден австриско – јапонски политички и геополитички деец кој во 1923 година објави манифест наречен „Pan – Europ“, со кој се вложуваат основите на Меѓународниот паневропски сојуз, а заедно со него и на Движењето Pan – Еuropa. Тоа е позадината на Европа од Маастрихт и на Европската унија, како и нивниот главен режисер – творец, на криминалниот план „Калерги“. Калерги го создаде поимот „Пан – Европа“ и „Пан – Европски“ во смисла на „Обединување на сите европски нации во рамките на една држава“. Дополнителната цел на планот е етничко трансформирање на Европа со интегрирање на различни раси и култури, кои се туѓи на континентот, на тој начин формирајќи една космополитска, мултикултурна мешана раса.Син на австро-унгарскиот дипломат Конде Heinrich Coudenhove – Kalergi (автор на книгата „Идиосинкразија на антисемитозмот“) и на Јапонката Mitsu Aoyama, тој добива докторат по филозофија на Универзитетот во Виена и работел како новинар и уредник во списанието „Пан- Европа“. Прогласен е за основач на првото општонародно движење за „Обединета Европа“.

По манифестот, издаден во 1923 година, тој ја објавува најважната работа на тема “Борбата за Пан- Европа“ ( 1925-1928 ) во три тома. Неговите идеи реагираат на Аристид Брајан во неговиот говор пред форумот „Општество на народите“ на 8-ми септември, 1929. По анексијата на Австрија кон Германија, Калерги бега  во Франција во 1938 година, а потоа во САД во 1940 година. Таму предава на Универзитетот во Њујорк до 1945 година, кога повторно се враќа во Франција. Во САД објави својот труд  „крстоносна војна за Пан- Европа“ во 1944 година.

По враќањето во Франција, тој ја основал Европската Парламентарна Унија. На конгрес на Унијата во 1947 година (8 - 12 септември), ја бранел идејата дека создавањето на голем пазар, со стабилна валута (Euro) е соодветна алатка за Европа за да го закрепне својот потенцијал и да го заземе местото што одговара меѓу нациите. Во 1950 година Coudenhove – Kalergi е првиот човек што ја добил наградата „Карло Велики“, доделена во германскиот град Ахен, за тоа дека „придонел за ширење и афирмација на идејата за Обединета Европа и мирот.“ Потеклото на оваа премија е со почеток 19 декември 1949 година, кога еден трговец од град Ахен, д-р Kurt Pfeiffer, базира културен круг со името на „Crown Legentium Aquensis“, наменет за промовирање на дијалогот меѓу политичари, научници и културни дејци од цела Европа. Потоа најави создавање на премија на името на царот Карло Велики, кој живеел во осмиот век, кој живеел во резиденцијата во Ахен .

Оваа награда му е доделена на придонес, оценет како „разбирање и развој“ на општеството во Западна Европа, а исто така и во услуга на „човечноста“ и „светскиот мир“. За добивања на наградата, претендентот требало да има придонес во областа на литературата, науката, економијата или политиката. Неговото наградување се одржа во Салата за крунисувањето во зградата на општината во град Ахен, по што имало три говори, еден од градоначалникот на градот, другиот е пофалби од специјален гостин и третиот – од примачот на наградата. Името на наградата не е случајно, бидејќи повеќето претставници на Европскiтe елити, како и политичари и многу актери се потомци на царот Карло Велики. Меѓу лауретите со наградата се Конрад Аденауер, Винстон Черчил, Пол хернија Спаак, Роберт Шуман, Салвадор де Мадариага, Хуан Карлос I, Хенри Кисинџер, Франсоа Митеран, Хелмут Кол, Роџер Шутц, Фелипе Гонзалес Маркес, Тони Блер, Бил Клинтон, Валери Жискар Дестен, Јован Павле II, Жан- Клод Јункер, Хавиер Солана, Ангела Меркел, Жан- Клод Трише, Волфганг Шојбле.

Знамето на движењето Пан-Европа. Потсетуваат ли на нешто крстот и ѕвездите?

Калерги беше на чело на заговор, со кој се закануваше егзистенцијата на народите во Европа. Уште во 1923 година и пред своите браќа, Масоните, оваа темна личност објави дека Европа ќе биде доминирана од „Аристократската еврејска раса“. За таа цел , Европејците треба да бидат „вкрстувани“ со црнците и азијците како да станува збор за животни. Преку ова „вкрстување“, Coudenhove – Kalergi очекувал да се постигне човечко суштество од пониска класа, без карактер и лесно за управување од страна на државата. Меѓу неговите најрани следбеници ги наоѓаме чехословачките политичари Tomáš Masaryk и Edvard Beneš, како и банкарот Макс Варбург, кој стана спонзор на првите 60.000 марки.

Австрискиот канцелар Monsignore Ignaz Seipel, а подоцна и австрискиот претседател Karl Renner, се првите претседатели на движењето „Пан- Европа“. Калерги  исто така, посочил дека високи француски политичари го поддржуваат неговиот предлог за потиснување на германскиот реваншизам. На овој начин францускиот премиер Edouard Herriot и неговата влада, како британските лидерите на сите политички партии и вклучувајќи го уредникот на весникот „Times“, Noel Baker, спаѓаат во махинациите на заговорот. Конечно, дури успеа да го привлече кон својата кауза и Винстон Черчил.

Во 1926 година Калерги извезува некои предавања од САД и ја убедува американската јавност во важноста на планот за голтање на еврејска Европа.

Овде гледаме двајца нови негови следбеници: францускиот министер за надворешни работи , Aristide Briand и германскиот канцелар Stresemann. Во истата година, но малку подоцна станува чешкиот геноцид со 300.000 судетски Германци, а Едвард Бенеш, е назначен за почесен претседател. Во овој момент, речиси непознат, Калерги истотака преговара со Мусолини за ограничување на правото на самоопределување на Австријците и за понатамошно промовирање на победоносните народи во Првата светска војна, но не успева во тоа.

Од долгата листа на најпопуларните политичари на дваесеттиот век, ние треба да обрнеме особено внимание на Конрад Аденауер, на поранешниот шпански министер за правда Риос, како и на Џон Фостер Далес (САД). Без да се почитуваат основните принципи на демократијата и со помош на весниците „New York Times“ и „New York Herald Tribune“, Калерги го презентира планот на Конгресот на САД. Презирот кон принципот на народно управување се јасно видливи од една негова фраза во годината 1966, која е во стилот на неговата повоена активност: „Во текот на следните пет години пан-европското движење, ќе ја извршува главно таа цел преку мобилизирање на парламентите на одделни држави, да се принудат владите да се изгради „Пан-Европа“. Со помош на Роберт Шуман - француски министер за надворешни работи, Калерги успева да ја зграпчи од владетелите на германскиот народ контролата над производството на челик, железо и јаглен и да се ги стави овие германски индустрии над националниот суверенитет на Германија. Тогаш се појавуваат и други имиња: Degasperi, предавникот, ја уништил самоуправата на Јужен Тирол и Пол – Анри Спаак, белгискиот лидер на социјалистите, кои се преправаат дека сакаат да биде склучен мир меѓу Французи и Германци со посредство на наследниците на Клемансо – со идеологија го измислил планот за Версајскиот геноцид .

Во 20-те години на 20 век, основната боја на знамето на Европската унија е сина. Калерги има водечка улога во создавањето на мултикултурна Европа и ограничувањето на извршните функции на парламентите и владите на одделните европски држави. Тоа е очигледно и до денес и се изразува во издавањето на „Наградата Куденхов – Калерги“ на канцеларот Хелмут Кол, како форма на благодарност оддадена кон следбениците на овој план, а така исто и како пофалба и ласкање кон истакнатиот масон и европолитик, министер – претседателот на Луксембург – Жан- Клод Јункер.

Калерги се објавил во поддршка на „пацифизмот“ кој бара мир меѓу народите, но истиот тој мир допушта насилство од страна на еврејската власт. Единственото нешто што е направено е да се поддржи една декларација за еднаквост на луѓето пред законот, но тоа било така само додека тогашнато судство биде отстрането. Тогаш тој го нарекува тоа отстранување “неправедно отстранување на нееднаквоста“, што е фарса. Заземањето на власта од страна на „еврејската благородна раса” се постигнува токму благодарение на “еднаквост на расите”. Потоа, Евреите го консолидираат својот суверенитет во однос на не-евреите, нарекувајќи ја добиената разклика со името „праведлива нееднаквост“.

Исто така, тие не сакаат законите и одредбите кои ја штитат некоја посебна земја, како и барањата поврзани со ова, кога станува збор за напад на суверинетат и независната положба на другите луѓе. Калерги објавувал дека луѓето не можат да се управуваат сами себе и затоа треба да биде прогласен Новиот Светски Поредок. Со глобалното отстранување на реалната вистинска демократија во смисла на овој збор, Евреите велат дека имаат за цел да донесат мир, култура и храна за целото човештво, што е очигледна измама. Курсот кон „среќен живот“ на човештвото можел да биде воден од оваа „благородна еврејската раса.“ - според планот „Калерги“. Тој се фалел дека Евреите се лидерите на социјализмот, комунизмот и капитализмот, со што се потврдува мислењето на Национал-Социалистите и Фашистите по истото прашање .

Големото еврејското влијание во американската влада или разузнавачки служби е лесно да се провери. На овој начин, 37 % од членовите на НКВД (советската тајна полиција ) припаѓале на еврејската етничка припадност, особено во случајот меѓу високата команда, иако, како целина во овие идеологии, Евреите биле малцинство. Откако тој го предложил планот и се пофалил пред еврејските лидери за него, во рамките на комунистичките држави, болшевиците убиле милиони политички непријатели. Планот предвидувал да се концентрира во рацете на „еврејската виша раса“ -  „барут, злато и мастило“. Овие клучни зборови се појавуваат многу пред Хитлер да излезе на светската политичка сцена. Општо земено, овие зборови потврдуваат за еврејската жед за власт, бидејќи до тогаш имаше само поплаки против анти-семитите. Сега ајде да провериме, колку неговите планови биле реализирани .

Во моментов белата раса е едвај 8% од населението во светот, од кои 2-3% се жени во репродуктивен период. Без да се зема во предвид промовирањето на абортусот, година по година белата раса станува сè помала и исчезнува.

14 април 2003 година во Хофбург, Виена, се сретнаа поранешниот германски канцелар Хелмут Кол – носител на Орденот Калерги и Ото фон Хабсбург, за да ја прослават заедно осумдесетата-годишнината на движењето „Пан- Европа“, основана од Richard Kalergi. Ото фон Хабсбург, шеф на династијата на Хабсбурговците до 1 јануари 2007 година, стана почесен претседател на Меѓународната пан-европска унија по Coudenhove – Kalergi кој ја носеше оваа титула до смртта во 1973 година. Последниот претседател на Европската унија од 2004 година – Alain Terrenoires е директор на „Пан- Европската“ унија во Франција. Унијата има неколку гранки во многу европски земји, а неговиот секретаријат се наоѓа во Минхен .

Некои познати членови на Движењето „Пан Европа“ се Алберт Ајнштајн, Сигмунд Фројд, Tомас Ман, Франц Верфел, Салвадор де Мадариага, Шарл де Гол, Аристид Брајан, Конрад Аденауер, Франц Јозеф Штраус, Бруно Крајски и Жорж Помпиду. Тоа е забрането од Национал-Социалистите во Германија во 1933 година и повторно е легализирано по Втората светска војна.

Barbara Lerner Spectre

Barbara Lerner Spectre има една единствена цел-уништувањето на белата раса

(Barbara Lerner Spectre) Барбара Спектер (родена 1942) е Еврејка родена во САД, која започна со една расна кампања против Швеѓаните особено и Европејците во целина, со цел промовирање на културната разноликост и демографскиот геноцид.

Акција против Европа

Таа е ревносен активист на ционистичкиот расистички шовинизам. Барбара е лидерот на “Пајдеја”, Европскиот институт за еврејски студии во Шведска, организација, финансирана од Владата на Шведска и Фондацијата Валенберг за промовирање на еврејската идеологија меѓу неевреите - гои (животни). Овој институт е дел од организација наречена „Единствена Шведска“, која управува и промовира културната разновидност (културен марксизам) против Европејците во нивната сопствена татковина.

Во едно интервју таа вели:

„Мислам дека има заживување на антисемитизмот во овој момент во историјата. Европа сеуште не научила како да биде мултикултурна и мислам дека ние, Евреите, ќе бидеме дел од стартот на оваа трансформација, која треба да се случи. Европа нема да биде монолитно општество, како што беше во минатиот век. Евреите ќе бидат во средината на сето тоа. Во Европа ќе стартува масивна трансформација. Сега влегуваме во време на мултикултурен режим и Евреите ќе бидат видени со незадоволство, заради нашата лидерска улога. Но без оваа водечка улога и без овие остварувања, Европа нема да преживее.“

Евреите отворено признаваат „водечка улога“ за прашања кои ја преобразуваат Европа етнички преку мултикултурата, водејќи ги белите Европејци кон изумирање. Тие сакаат да се стави крај на генетската наследство, наследноста и расната хармонија во Европа, како изјавуваат дека без нивната интервенција „Европа нема да преживее .“ Во исто време жестоко го штитат генетското и културно наследство на Евреите и Израел, отфрлајќи ги за себе условите кои самите тие ги наметнуваат на другите нации.